Bij Eric mag de lucht in de gensetcontainer niet blijven hangen.
Voordat een noodaggregaat ooit een storing hoeft op te vangen, moet hij eerst zijn doorgerekend. Voor zijn afstudeerscriptie bracht Eric in kaart hoe de lucht door een gensetcontainer stroomt, cruciaal, want een generator die oververhit raakt, is precies het probleem dat hij zou moeten voorkomen. Daarna dook hij in het geluid dat diezelfde containers produceren, met simulatiesoftware die er kleurrijke, gedetailleerde beelden van maakte.
Hij kwam binnen als stagiair via StageMax, maar bleef terugkomen, als werkstudent, en vermoedelijk niet voor de laatste keer.
“Vooral de collega’s en de werksfeer maakten dat ik steeds weer graag terugkwam,” zegt hij.
Zijn eerste indruk staat hem nog helder bij: Martijn Kuipers haalde hem op voor een informeel gesprek en zei meteen: “Zeg maar je hoor.”
Wat hem is bijgebleven: “Goed luisteren naar collega’s en begrijpen dat iedereen vanuit zijn eigen vakgebied naar iets kijkt, leer je vooral in de praktijk.” Rond geluidsmetingen bij Zwart leeft een vaste grap “één decibel is geen decibel” precies het soort millimeterwerk waar Eric middenin zat en waar veel vanaf kan hangen.
Inmiddels is hij bezig met een universitaire master. Zijn tijd bij Zwart geeft hij een acht of een negen. En het definitieve afscheid? “Ik denk eigenlijk: tot de volgende keer,” zegt hij. Wie weet ben ik over een paar jaar wel terug als R&D Engineer, een functie die bij Zwart eigenlijk nog niet eens bestaat.
Wat door Eric nooit stilvalt:
het rekenwerk waardoor een generator straks niet oververhit en niet te hard bromt.